استیبل کوین چیست؟ معرفی ارزهای دیجیتال با ثبات و پایدار


استیبل کوین یعنی چه؟ تعریف ارز پایدار و با ثبات چیست و استیبل کوین چه تفاوتی با یک ارز دیجیتال و رمز ارز عادی دارد؟

این نوع ارزهای دیجیتال به پول فیات مانند دلار آمریکا، سایر ارزهای رمزنگاری شده، فلزات گرانبها یا ترکیبی از هر سه وابسته هستند. دلیل این وابستگی تلاش برای ثابت نگه داشتن قیمت آن‌ها است. هر واحد از یک استیبل کوین بدون توجه به شرایط کلی بازار همیشه قیمت ثابتی دارد، به همین دلیل آ‌ن‌ها را با عنوان ارز دیجیتال پایدار و با ثبات نیز می‌شناسند. مهمترین موارد نظیر تتر (USDT)، یو اس دی سی (USDC) و بایننس یو اس دی (BUSD) دارای پشتوانه دلار آمریکا هستند و قیمت هر واحد آن‌ها همیشه یک دلار آمریکا است.

با وجود تنوع دارایی‌های قابل پشتوانه‌سازی برای استیبل کوین ها، تا امروز محبوب‌ترین گزینه ارزهای فیات به خصوص دلار ایالات متحده آمریکا بوده‌اند. همانطور که گفتیم، یک ارز دیجیتال با ثبات و پایدار صرف نظر از این که بازار کریپتوکارنسی دارای چه وضعیتی است، همیشه ارزش یکسانی دارد؛ حتی اگر قیمت بیت کوین، اتریوم و دیگر رمز ارزهای برتر بازار به صد دلار کاهش یا به صد هزار دلار افزایش پیدا کند، یک واحد تتر یا دیگر استیبل کوین های مطرح باز هم یک دلار ارزش خواهند داشت.

استیبل کوین ها برای مقابله با نوسان ذاتی در قیمت ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده طراحی شده‌اند. رمز ارزهای پایدار و با ثبات معمولا وثیقه می‌شوند، به طوری که مجموع تعداد واحدهای در گردش داخل شبکه آن‌ها توسط دارایی‌های ذخیره شده‌ای پشتیبانی می‌شوند. به عنوان مثال، شرکت Tether Limited توسعه‌دهنده معروفترین و پراستفاده‌ترین استیبل کوین بازار مدعی است به ازای عرضه یک واحد USDT در شبکه بلاک چین، یک دلار در یک حساب بانکی به عنوان وثیقه قفل می‌کند. به طور خلاصه اگر 500,000 کوین در شبکه بلاک چین وجود دارد، حداقل 500,000 دلار باید در بانک به عنوان پشتوانه ذخیره شود.

با توجه به نوسانات ناگهانی بیت کوین و سایر آلت کوین‌ها، مدافعان رمز ارزهای پایدار معتقدند که وجود آن‌ها ریسک نرخ تبدیل و ضرر را محدود می‌کند. همچنین این ویژگی‌ها باعث می‌شود کارایی ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده برای خرید کالا و خدمات بیشتر شود. به عنوان نمونه، امروز افراد زیادی با وجود عدم علاقه به سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال از استیبل کوین ها برای امور مختلف نظیر انجام حواله‌های بین‌المللی استفاده می‌کنند.

استیبل کوین

از شناخته شده‌ترین ارزهای دیجیتال با ثبات و پایدار باید به تتر (USDT)، ترو یو اس دی (TUSD)، یو اس دی سی (USDC) و بایننس یو اس دی (BUSD) اشاره کرد. تقاضا برای این ارزها مدام در حال افزایش است. بد نیست بدانید تتر به عنوان معروف‌ترین استیبل کوین پراستفاده‌ترین ارز دیجیتال دنیا است. حجم معاملات روزانه آن همیشه دو برابر بیشتر از بیت کوین و اتریوم است! به عنوان مثال در روز 20 آذر 1400، بر اساس وب سایت CoinMarketCap، طی 24 ساعت اخیر بیت کوین، اتریوم و تتر به ترتیب 30 میلیارد دلار، 25 میلیارد دلار و 67 میلیارد دلار حجم معامله داشته‌اند.

استیبل کوین خانه امن سرمایه گذاران بازار ارز دیجیتال است

این ثبات قیمت باعث شده امروز استیبل کوین های معروف را از نظر میزان لیکوییدیتی (قدرت نقدشوندگی) تقریبا هم‌سطح با پول نقد (لیکوئیدترین دارایی) قلمداد کنیم. با در نظر گرفتن این سطح نقدشوندگی رشد آن‌ها به پیشرفت کلی رمز ارزها کمک زیادی می‌کند.

به عنوان واسطی در مبادله، رمز ارزها ابزاری بی‌نظیر هستند و می‌خواهند به کمک تکنولوژی سیستم مالی را در سراسر دنیا متحول کنند. با این حال نوسانات گهگاه شدید ارزش آن‌ها باعث شده افراد و شرکت‌های زیادی با وجود علاقه قادر به استفاده از ارزهای دیجیتال نباشند. با وجود رسیدن ارزش مارکت کریپتوکارنسی به بالای 2 تریلیون دلار خرید آن‌ها هنوز یک سرمایه‌ گذاری با ریسک بالا و خطرناک تلقی می‌شود.

به دلیلی مشابه آن‌ها برای پرداخت راهکاری ایده‌آل نیستند؛ حین تسویه تراکنش ممکن است ارزش کوین در مقایسه با زمان ارسال آن به مقدار قابل توجهی کاهش یا افزایش پیدا کرده باشد. تصور کنید قیمت یک خودرو 36 هزار دلار و قیمت هر BTC در زمان خرید خودرو، 18 هزار دلار است. خریدار به فروشنده 2 بیت کوین پرداخت می‌کند، اما به خاطر نوسانات شدید و ناگهانی بازار بعید نیست تا زمان انجام موفقیت‌آمیز تراکنش داخل شبکه و تسویه آن برای دریافت‌کننده، ارزش هر واحد به 17 هزار دلار یا کمتر سقوط کرده باشد! به این ترتیب فروشنده در نهایت 34 هزار دلار به دست خواهد آورد. حین کار با یک استیبل کوین چنین مشکلاتی بروز نخواهد کرد، چرا که قیمت ثابتی دارد.

از طرفی دیگر آ‌ن‌ها خانه‌ای امن برای تریدرها و هولدرها محسوب می‌شوند. تصور کنید یک سرمایه گذار بعد از خرید یک ارز دیجیتال به سود مورد نظرش رسیده است، اما ناگهان بازار در یک روند نزولی قرار می‌گیرد. با تبدیل دارایی به یک ارز دیجیتال با ثبات و پایدار از این موج خروشان در امان خواهید ماند. بعد از کاهش قیمت، مجددا می‌توان برای خرید در کف قیمت از استیبل کوین ذخیره استفاده کرد.

استیبل کوین ها چگونه کار می کنند؟

همانطور که از نام آن‌ها پیدا است، رمز ارزهای پایدار طراحی شده‌اند تا در زمان‌های مختلف قیمت و ارزش ثابتی داشته باشند. برای رسیدن به ارزی که ترکیبی از ویژگی‌های ارز فیات و ارز دیجیتال رمزنگاری شده را داشته باشد (ثبات ارزهای فیات و مزیت‌های غیر متمرکز و فرا مرزی بودن رمز ارزها) سه راه مختلف وجود دارد.

بدون رمز ارزهای پایدار، گرفتن وام برای خرید ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده ریسک و خطر زیادی را به همراه دارد، زیرا دارایی‌های شما در کوتاه‌ترین زمان ممکن می‌تواند کل ارزشش را از دست بدهد. به همین ترتیب تصور کنید اگر دستمزد خود را در قالب رمز ارز دریافت کنید و قیمت‌ها به طور غیر منتظره‌ای سقوط کنند!

استیبل کوین

فارغ از روش مورد استفاده برای ثابت نگه داشتن قیمت، مهمترین عاملی که باید در نظر گرفته شود ویژگی ثبات است. بد نیست بدانید درباره مطرح‌ترین استیبل کوین های بازار کریپتوکارنسی مثل تتر شایعاتی درباره کمتر بودن وثیقه در گرو بانک نسبت به تعداد کوین‌های در گردش داخل شبکه بلاک چین وجود دارد. پس آن‌ها لزوما معتبرتر نیستند. از طرفی تا امروز، با وجود نگرانی‌ها، دای (DAI) به عنوان یک استیبل کوین غیر متمرکز مشکلی از نظر نوسان قیمت نداشته است.

استیبل کوین دارای پشتوانه فیات

اولین نوع از استیبل کوین توسط پول‌های فیات پشتیبانی می‌شود. برای انتشار هر واحد رمز ارز پایدار یک دلار در مکانی امن مخصوصا یک حساب بانکی توسط متولی نگهداری می‌شود. در تئوری این یعنی مشتریان به راحتی می‌توانند بدون صرف هزینه زیاد این دو پول (فیات و رمز ارز) را به یکدیگر تبدیل کنند. در انواع دیگر رمز ارزهای پایدار که کمتر از استیبل کوین های مطرح مثل تتر و یو اس دی سی استفاده می‌شوند، کالاها به عنوان پشتیبان و وثیقه در نظر گرفته می‌شوند. مثلا دولت ونزوئلا برای راه‌اندازی رمز ارز پترو آن را به بشکه‌های نفت وابسته کرده است. این ایده به طور کلی خوب است، هر چند تاخیر طولانی ارائه پترو و مسائل سیاسی دیگر باعث شد موفقیت چشمگیری نداشته باشد.

این دسته ارزهای دیجیتال با ثبات دارای پشتوانه ارز فیات با نسبت 1:1 است. می‌توان آن‌ها را «با وثیفه فیات» نیز خطاب کرد. در اینجا یک صادرکننده مرکزی (یا یک بانک)، مقداری ارز فیات را به عنوان ذخیره در اختیار داشته و در ازای آن مقدار متناسبی توکن منتشر می‌کند.

ارزهای دیجیتال پایدار این چنینی کاملا ایمن به نظر می‌رسند، اما در دنیای اقتصاد هیچ چیز به طور صد درصد مصون از ریسک نیست. به همین دلیل نمی‌توان خرید و فروش استیبل کوین های دارای پشتوانه فیات را نیز کاملا بدون ریسک دانست. باید به صادرکننده توکن‌ها اعتماد داشته باشیم، وگرنه احتمال دست‌کاری حساب‌ها توسط آن‌ها وجود دارد. اگر چنین اتفاقی رخ بدهد و موضوع علنی شود، قیمت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. فراموش نکنید برای سرمایه گذاران راهی دقیق به منظور مطمئن شدن کامل از ذخیره یا عدم ذخیره وجوهی به عنوان پشتوانه توسط صادرکننده وجود ندارد. حالت ایده‌آل این است که توسعه‌دهنده شبکه یک استیبل کوین با ارائه مستمر حسابرسی‌ها سعی می‌کند رفتاری شفاف از خود نشان بدهد، اما سیستم همچنان تا تراستلس (Trustless) شدن فاصله زیادی دارد.

رمز ارز پایدار با پشتوانه رمز ارز

یک نوع استیبل کوین دیگر توسط ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده قوی مثل اتریوم پشتیبانی می‌شوند. درباره آن‌ها چنین سوالی مطرح می‌شود: آیا این نوع وثیقه‌گذاری سبب گریزناپذیر شدن نوسانات قیمت نمی‌شود؟ پاسخ تا حدودی پاسخ مثبت است، اما برخی از ارائه‌دهندگان سعی می‌کنند با قرار دادن وثیقه و ضمانت بیشتر این نگرانی را برطرف کنند. به عنوان مثال باید به دای اشاره کنیم که از اتریوم به عنوان پشتوانه استفاده می‌کند. سال‌ها است دای، مطرح‌ترین استیبل کوین غیر متمرکز بازار، مشکلی برای کاربران ایجاد نکرده است. در اینجا برای ارائه هر واحد رمز ارز پایدار، 2 دلار ارز رمزنگاری شده به عنوان ضمانت نگهداری می‌شود. این شیوه به حفظ و زنده نگه داشتن تکنولوژی غیر متمرکز کمک خواهد کرد. اما در این صورت نیاز به نگهداری سرمایه زیادی به شکل ارزهای دیجیتال رمزنگاری پدید می‌آید که آن هم در معرض خطر نوسان است.

استیبل کوین

در اینجا کنترل صدور واحدها بر عهده قراردادهای هوشمند است. این نوع استیبل کوین تراستلس نیست و تراست – مینیمایز (Trust-Minimized) محسوب می‌شود. اعتماد شما دیگر نسبت به یک صادرکننده مرکزی نیست، چرا که سیاست‌های پولی توسط کاربران اداره‌کننده شبکه غیر متمرکز، به عنوان بخشی از سیستم‌های حکمرانی آن‌ها، مشخص می‌شود. اعتماد کردن به چنین سیستمی کمی راحت‌تر است؛ فرض بر این است که همه شرکت‌کنندگان در شبکه همیشه در جهت منافع کاربران عمل می‌کنند.

برای کسب این نوع استیبل کوین فرد باید دارایی ارز دیجیتال (وثیقه) خود را در یک قرارداد قفل کند. این قرارداد هوشمند در ادامه برای وی توکن صادر می‌کند. بعدها، وقتی فرد می‌خواهد وثیقه در گروی پروتکل را آزاد کند، باید کوین‌های با قیمت ثابتی که پیشتر دریافت کرده بود را همراه سود به همان قرارداد پس بدهد.

مکانیزم‌های مطمئن ماندن از ثبات قیمت این مدل استیبل کوین بسته به روش توسعه هر سیستم متفاوت است. ترکیبی از نظریه بازی و الگوریتم‌های درون شبکه‌ای به شرکت‌کنندگان برای ثابت نگه داشتن قیمت انگیزه می‌دهد.

استیبل کوین الگوریتمی

آخرین نوع استیبل کوین رمز ارزهای پایدار بدون پشتوانه اما الگوریتمی هستند. این دسته ارزهای دیجیتال عرضه و تقاضا را رصد و زمانی که قیمت بسیار پایین است اقدام به خرید می‌کنند. همچنین وقتی قیمت بسیار بالا است اقدام به فروش خواهند کرد. هدف نهایی این است که قیمت استیبل کوین مطابق با پول‌های فیات مانند دلار باشد.

آن‌ها هیچ پشتوانه‌ی ارز فیات یا رمز ارزی ندارند و برای ثابت نگه داشتن قیمت متکی به الگوریتم‌ها و قراردادهای هوشمند هستند. آن‌ها نحوه عرضه توکن‌ها را مدیریت می‌کنند. شبکه یک استیبل کوین الگوریتمی عرضه توکن را در صورت پایین آمدن قیمت (در مقایسه با ارز فیاتی که قیمتش را دنبال می‌کند)، کمتر می‌کند. در آن سو اگر قیمت هر واحد از مرزی مشخص (در مقایسه با ارز فیات مورد نظر) بالاتر برود، توکن‌های بیشتری با هدف کاهش ارزش هر واحد وارد چرخه می‌شوند.

به عقیده برخی، بدون پشتوانه و بدون وثیقه خطاب کردن این دسته استیبل کوین ها از نظر تکنیکی درست نیست. آن‌ها نیز دارای وثیقه هستند، اما نحوه وثیقه‌گذاری متفاوتی در مقایسه با دو نوع ارز دیجیتال پایدار دیگر دارند. اگر اتفاقی غیر منتظره رخ بدهد، رمز ارزهای با ثبات الگوریتمی ممکن است برای کنترل حرکت‌های نوسانی و بی‌ثبات‌کننده بازار دارای نوعی استخر وثیقه باشند.

چرا رمز ارزهای پایدار محبوب شدند؟

یکی از دلایل محبوبیت استیبل کوین ها از بین بردن ریسک عدم اطمینان کاربران به خصوص در هنگام تبدیل ارزها است. آن‌ها نوعی ثبات و پیش‌بینی‌پذیری را که بسیاری از کشورها در تلاش برای دستیابی به آن هستند، ارائه می‌کنند. بر اساس همین رویکرد ونزوئلا برای مقابله با ابرتورم و بی‌ثباتی سیاسی موجود در سیستم اقتصادی کشور تصمیم به راه‌اندازی ارز دیجیتال رمزنگاری شده خود گرفت.

استیبل کوین ها برای صاحبان خود مکان امنی را به ارمغان می‌آورند که در شرایط پرتلاطم بازار می‌توانند دارایی خود را آنجا ذخیره کنند. زمانی که کاربران نگران آینده بازار هستند، می‌توانند ارزهای دیجیتال رمزنگاری خود را سریع و راحت به رمز ارزهای پایدار تبدیل کنند. به این ترتیب نیاز به تبدیل مستمر آن‌ها به پول فیات از بین خواهد رفت. این کار بسیار راحت‌تر، سریع‌تر و ارزان‌تر از نقد کردن و تبدیل به به پول فیات است هزینه تراکنش‌های بانکی را حذف می‌کند.

کشورهای تحریم مثل ایران عاشق رمز ارزها هستند!

آن‌ها مهمترین مزایای ارزهای فیات و ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده را ترکیب و بیشتر مشکلات هر یک را حذف کرده‌اند. به عنوان مثال یک استیبل کوین مبتنی بر دلار آمریکا برخلاف این ارز فیات، به خاطر استفاده از فناوری بلاک چین، امکان ارسال پول از هر نقطه‌ دنیا به نقطه‌ای دیگر را فراهم کرده است. به همین دلیل گفتیم حتی افرادی که علاقه‌ای به سرمایه گذاری در رمز ارزها ندارند از ارزهای دیجیتال با ثبات و پایدار استفاده می‌کنند. به لطف آن‌ها زمان انجام حواله‌های بین‌المللی از چند روز به چند ثانیه کاهش پیدا کرده است. این ویژگی را سایر رمز ارزها نظیر بیت کوین نیز دارند، اما مشکل آن‌ها داشتن نوسان قیمت است. به همین دلیل می‌گوییم در استیبل کوین ها ویژگی‌های ارز فیات و رمز ارز ترکیب و محدودیت‌های آن‌ها حذف شده‌اند.

استیبل کوین

مشکل فقط زمان نیست. ارسال پول برای فردی ساکن کشوری دیگر کاغذبازی‌های خاص خود را دارد و در برخی مواقع نیازمند مراجعه حضوری به صرافی‌ها است. از طرفی دیگر این کار برای ساکنان کشورهای تحت تحریم‌های آمریکا مثل ایران یک دغدغه بزرگ است، به طوری که در نهایت برای دور زدن محدودیت‌ها باید چند کارمزد به واسطه‌ها پرداخت کنند. اما یک استیبل کوین به افراد اجازه می‌دهد به سادگی نصب یک اپلیکیشن موبایل اقدام به دریافت و ارسال ارز دیجیتال کنند، بدون این که هویت آن‌ها شناسایی شود.

حواشی و ریسک‌ های استیبل کوین ها

تتر به عنوان مهمترین استیبل کوین و البته پراستفاده‌ترین ارز دیجیتال دنیا، در سال‌های اخیر به چند دلیل جنجا‌ل‌ شده و حواشی زیادی داشته است. یک تحقیق مدعی شد که افزایش قیمت در انتهای سال 2017 به علت دستکاری قیمت‌ها بود و نیمی از قیمت بیت کوین در دسامبر همان سال مربوط به رمز ارزهای پایدار بوده است.

اما مهمتر از همه، همیشه ابهاماتی درباره این که آیا تتر به اندازه کافی دلار به عنوان وثیقه پشتوانه دارد یا خیر وجود داشته است. طی یک حسابرسی غیر رسمی در سال 2018 کافی بودن ذخایر فیات USDT در بانک تایید شد. با این حال در سال 2019 برخی هواداران ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده احساس خطر و اعلام کردند ادعای کافی بودن ذخایر تتر چندان معتبر نیست.

طرفداران سایر استیبل کوین ها مانند جرمی آلایر (Jeremy Allaire) که یو اس دی سی، دومین استیبل کوین پراستفاده دنیا، را در پاییز 2018 راه اندازی کرد خواستار استانداردسازی هستند تا شرکت‌های بیشتری بتوانند چنین چیزی پیاده‌سازی کنند. او همچنین معتقد است سطوح بالاتر خودگردانی موجب آرامش خاطر کاربران می‌شود و به توکنی شدن اقتصاد جهانی و رشد اکوسیستم ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده به عنوان جایگزین پول فیات منجر خواهد شد.

در آن سو منتقدان رمز ارزهای پایدار معتقدند که وجود آن‌ها باعث تضعیف ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده عادی، که سال‌هاست برای توسعه خود تلاش می‌کنند، خواهند شد؛ اگرچه رمز ارزهای پایدار قرار است پناهگاه امنی برای کاربران رمز ارزها باشند، اما آن‌ها می‌دانند که استیبل کوین ها به خودی خود سود اقتصادی ندارند.

متمرکز بودن و تضاد با اصل اساسی ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده

بیت کوین به عنوان یک سیستم پولی غیر متمرکز و نظیر به نظیر، که در آن یک نهاد مرکزی با قدرت بینهایت به عنوان اداره‌کننده وجود ندارد و کاربران سیستم به طور مستقیم برای یکدیگر وجه ارسال می‌کنند، ابداع شد. به این ترتیب یک فرد، تیم، گروه، شرکت، سازمان یا نهاد خاص مخصوصا بانک مرکزی تحت اختیار یک دولت قادر نیست دور از چشم کاربران سیستم را دست‌کاری کند. به این ترتیب از چاپ پول بدون پشتوانه، اختلاس و دیگر خراب‌کاری‌ها جلوگیری خواهد شد.

شفافیت خاصیت مهمی است که به لطف بلاک چین به شبکه ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده آورده شد. در بیت کوین، اتریوم و بیشتر رمز ارزهای مهم، سیستم به جای کنترل توسط یک موجودیت خاص به دست تمام اعضای تشکیل‌دهنده آن شبکه اداره می‌شود. یک مزیت بزرگ این مدل مصونیت در برابر سانسور و تحریم است، به طوری که دیگر ایالات متحده آمریکا نمی‌تواند مثل یک بانک سنتی، شبکه یک ارز دیجیتال رمزنگاری شده را با تهدید به تحریم شدن، مجبور به تحریم ایران یا دیگر کشورها کند.

اما در استیبل کوین های نوع اول یعنی موارد با پشتوانه فیات این ویژگی به شدت کم‌رنگ شده است؛ شبکه تتر، یو اس دی سی و بایننس یو اس دی به عنوان پراستفاده‌ترین ارزهای دیجیتال با ثبات و پایدار به شدت متمرکز و در اختیار یک شرکت خاص هستند. این موضوع مخصوصا برای کاربران ساکن کشورهای تحریم از جمله ایران یک تهدید محسوب می‌شود.

هر از گاه اخباری درباره احتمال مسدود شدن آدرس‌های متعلق به کیف پول‌های ایرانی شنیده می‌شود. سیستم به خاطر متمرکز بودن قادر به ردیابی آدرس آی‌پی دستگاه‌‌های محل نصب کیف پول‌ها است. از طرفی با یک سری شرکت خاص و متمرکز روبه‌رو هستیم که هر لحظه ممکن است تحت فشار دولت ایالات متحده آمریکا قرار بگیرند. نتیجه این اتفاق خوشایند نیست!

حتی طرفداران استیبل کوین ها نگران این هستند که گره خوردن یک رمز ارز به دلار آمریکا باعث ارتباط نزدیک با سیستم بانکی و زیرساخت‌های متمرکز شود، چیزی که از ایده غیر متمرکزسازی ساتوشی ناکاموتو (خالق بیت کوین) بسیار دور است.

مشکل فقط تحریم‌ها نیست. ابزارهای ردیابی حرفه‌ای این روزها خاصیت ناشناس بودن آدرس‌ها و تراکنش‌های بین‌المللی را زیر سوال برده‌اند، به طوری که برخی مواقع می‌توانند هویت مالک یک آدرس را مشخص کنند. از این ابزارها می‌توان در شبکه استیبل کوین های متمرکز برای ردیابی مبدا و مقصد تراکنش‌ها استفاده کرد که اصل ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده را زیر سوال می‌برد.

چه کسانی ارزهای دیجیتال پایدار را منتشر کرده‌اند؟

هر کسی از بانک‌ها گرفته تا شبکه‌های اجتماعی می‌تواند برای راه‌اندازی این ارزها اقدام کند. در بالا سه روش ثابت نگه داشتن قیمت را بیان کردیم. اما نظرات متفاوتی در نهادها وجود دارد. درحالی که مدیر عامل بانک جی پی مورگان (بزرگترین بانک آمریکا) بیت کوین را کلاهبرداری خطاب می‌کند، با هدف سرعت بخشیدن به تراکنش‌ها و معاملات بین‌المللی خود به دنبال راه‌اندازی یک رمز ارز پایدار است. برخی تحلیلگران بازار کریپتوکارنسی این اقدام غول بانکی آمریکا را مهر تاییدی بر قابلیت‌های کاربردی استیبل کوین ها دانسته‌اند. البته مدتی بعد از انتشار این خبر مدیر عامل ریپل لبز به این رمز ارز پایدار، به علت عدم امکان همکاری سایر بانک‌ها، حمله‌ور شد و آن را هدف انتقاد قرار داد.

شرکت آی بی ام با همکاری استلار بلاک چینی برای ایجاد شبکه پرداخت بین‌المللی را‌ه‌اندازی کرده است. به این ترتیب بانک‌های بین‌المللی می‌توانند رمز ارزهای پایدار خود را با پشتوانه پول فیات ایجاد کنند. موسساتی از برزیل، کره جنوبی و فیلیپین تا کنون علاقه خود برای مشارکت در این طرح را نشان داده‌اند.

فیس بوک، شرکت مادر شرکت‌های فیس بوک، واتساپ و اینستاگرام که در پاییز سال 1400 با هدف تمرکز بر مفهوم متاورس نام خود را به متا (Meta) تغییر داد، چند مهندس بلاک چین و ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده را برای توسعه استیبل کوین خود استخدام کرده است. این رمز ارز پایدار که پشتوانه پول فیات دارد، به کاربران اجازه می‌دهد برای دوستان و خانواده خود در سراسر جهان به راحتی پول ارسال کنند. به ادعای شرکت متا این ارز دیجیتال پایدار و با ثبات بعد از راه‌اندازی برای کارگرهای خارجی امکان انتقال پول با هزینه کمتر را فراهم می‌کند. البته با توجه به رسوایی‌‌هایی فیس بوک طی چند سال اخیر به خاطر عدم احترام به حریم خصوصی کاربران و فروش اطلاعات آن‌ها به شرکت‌های تبلیغاتی، ممکن است شرکت در بازاریابی برای استیبل کوین خود دچار مشکل شود.

مهمترین استیبل کوین های بازار ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتال پایدار و با ثبات دارای وثیقه‌ فیات متداول‌ترین و پراستفاده‌ترین هستند. مهمترین گزینه‌ها در این دسته‌بندی آلت کوین‌ها موارد زیر محسوب می‌شوند:

  • تتر (Tether – USDT)
  • ترو یو اس دی (True USD – TUSD)
  • پاکسوس استاندارد (Paxos Standard – PAX)
  • یو اس دی کوین (USD Coin – USDC)
  • بایننس یو اس دی (Binance USD – BUSD)

آن‌ها از حمایت ارزهای فیات برخوردار هستند و به واسطه داشتن پشتوانه‌ای از نوع پول نقد بیشتر مورد توجه تریدرهای و حتی کاربران عادی دوست‌دار تسریع نقل و انتقالات پولی قرار دارند. در دسته‌بندی استیبل کوین های دارای وثیقه رمز ارز دو گزینه پرطرفدار هستند:

  • بیت شیرز یو اس دی (Bitshares USD)
  • دای (DAI)

اما در دسته‌بندی سوم یعنی ارزهای دیجیتال رمزنگاری شده پایدار و با ثبات کربن (Carbon) شناخته شده‌ترین گزینه محسوب می‌شود.

با وجود تعدد استیبل کوین های بازار ارز دیجیتال تتر با اختلاف در این حوزه پادشاهی می‌کند. نه تنها سایر ارزهای دیجیتال با ثبات و پایدار بلکه حتی بیت کوین و اتریوم نیز از نظر حجم معامله روزانه با آن قابل مقایسه نیستند. کمی بالاتر به عنوان مثال گفتیم در روز 20 آذر 1400 طی 24 ساعت اخیر بیت کوین، اتریوم و تتر به ترتیب 30 میلیارد دلار، 25 میلیارد دلار و 67 میلیارد دلار حجم معامله داشته‌اند! برای مقایسه باید بدانید حجم معاملات یو اس دی سی در همین بازه زمانی حدود 5 میلیارد دلار بوده است.


برچسب ها:

ثبت نظر
نظرات کاربران (0 نظر)