ارز دیجیتال دش چیست؟ همه چیز درباره پرایوسی کوین Dash!


رمز ارز دش چیست و چه فرقی با سایر ارزهای دیجیتال دارد؟ در این نوشته با تاریخچه، آینده و نحوه خرید و فروش ارز دیجیتال Dash آشنا می شوید.

دش مانند بسیاری از رمز ارزها یک سیستم تراکنش همتا به همتا است. به همین خاطر ابزاری ایمن، آنی و خصوصی برای پرداخت‌های آنلاین و حضوری محسوب می‌شود. دش قصد دارد یک شبکه تراکنش کاربرپسند با مقبولیت عمومی و قابلیت مقیاس‌پذیری باشد. همین ویژگی‌ها، ارز دیجیتال Dash را به یکی از ارزهای دیجیتال محبوب تبدیل کرده است. جالب است بدانید این رمز ارز قبل از رسیدن به نام نهایی DASH، دوبار نامش تغییر کرد و همین نشان می‌دهد چه مسیر پرفراز و نشیبی را برای رسیدن به جایگاه امروزش طی کرده است. در این مطلب تاریخچه دش را با هم مرور کرده و آینده آن در بازار کریپتوکارنسی را بررسی می‌کنیم. همچنین به شما می‌گوییم تراکنش‌های شبکه دش چطور کار می‌کنند و چه ویژگی‌هایی دارند. در نهایت هم به نحوه استخراج ارز Dash و خرید و فروش آن می‌پردازیم. این یک راهنمای جامع برای ارز دیجیتال DASH است و هرچیزی که باید بدانید را به شما می‌گوید.

ارز دش (DASH) چیست؟

دش یک ارز دیجیتال مثل بیت کوین است که برای پرداخت استفاده می‌شود. در واقع دش روی همان شبکه بلاک چین مورد استفاده Bitcoin ساخته شده اما بهبودهای بسیار مهمی در آن اعمال شده است. ارز Dash به خاطر محرمانگی بیشتر و سرعت تراکنش بالاتر نسبت به بیت کوین، محبوب شد. این ویژگی‌ها به لطف مدل منحصر به فردی میسر شد که مهمترین ویژگی آن مسترنودها هستند (در ادامه بیشتر درباره مسترنود توضیح می‌دهیم).

علاوه بر این مزایا، ارز دیجیتال دش براساس یک مدل خودگردان و خودسرمایه‌گذار عمل می‌کند. شبکه دش برخلاف بیت کوین می‌تواند نیازهای مالی خودش برای ارتقای بیشتر فناوری DASH را تأمین کند.

تاریخچه ارز دش

دش توسط ایوان دافیلد (Evan Duffield) طراحی شد و در هجدهم ژانویه 2014 (28 دی 1392) با نام ایکس کوین (XCO) وارد بازار شد. فقط 10 روز بعد، نام این ارز دیجیتال به دارک کوین (Darkcoin) تغییر کرد. در نهایت هم در تاریخ 25 مارس 2015 (5 فرودین 1394) نام Dash برایش انتخاب شد که مخفف دو کلمه Digital و Cash است.

ارز دش با یک فورک از کد بلاک چین لایت کوین (LTC) ایجاد شد. فورک به معنای تغییراتی است که روی یک بلاک چین اعمال می‌شود و آن بلاک چین را به دو زنجیره تقسیم می‌کند. دش با فورک لایت کوین که خودش فورک بیت کوین بود، ایجاد شد. بنابراین فناوری همه این رمز ارزها مشابه است اما هرکدام ویژگی‌های خاص خودشان را دارند. دافیلد توانسته بود قوانین زنجیره لایت کوین را تغییر دهد و اصلاحات مورد نیاز برای ایجاد یک ارز دیجیتال جدید را ایجاد کند.

با این حال، این فورک شروع چندان موفقی نداشت. در اولین روزهای عرضه، به خاطر اشکالی که در حین فورک کردن کدها رخ داده بود، 1.9 میلیون کوین دش استخراج شد. دش با حداکثر عرضه 18.9 میلیون کوین طراحی شد؛ یعنی 10 درصد کل عرضه زودتر از موعد استخراج شده بود. در دنیای کریپتوکارنسی، به چنین رویدادی استخراج فوری یا instamine هم می‌گویند.

چنین رویدادی در بازاری به بی‌رحمی کریپتو می‌تواند کشنده باشد. دافیلد پیشنهاد کرد بعد از شناسایی و برطرف کردن مشکل کدها، این کوین دوباره عرضه شود اما جامعه دش پیشنهادش را قبول نکردند. پیشنهاد بعدی او ایردراپ (Airdrop) یا توزیع رایگان کوین‌ها بود اما آن هم قبول نشد. در نهایت، کوین‌های استخراج فوری با قیمت پایین بین صرافی‌های مختلف توزیع شدند تا توسط کاربرها معامله شوند.

استخراج فوری نتیجه اشتباه دافیلد بود و خودش هم این را قبول دارد: «گاهی اوقات خیلی عجول می‌شوم و باید یک یا دو هفته صبر می‌کردم و همه کدها را قبل از رونمایی، کاملاً آزمایش می‌کردم.» علیرغم شروع نه چندان خوب، استخراج فوری در مجموع به نفع Dash شد. دافیلد درباره اثرات بلندمدت استخراج فوری می‌گوید:

توزیع اولیه زودتر از موعد و قبل از جلب توجه بازار به ارز دش، باعث شد پروژه Dash مسیری که بیت کوین در دو سال رفته بود را در یک ماه طی کند. چون از همان ابتدای کار، کوین‌ها توزیع شده و به صورت رایگان به دست سرمایه‌گذاران رسیده بودند. در این مرحله، آنها می‌توانستند کوین‌ها را بفروشند یا با ماندن در پروژه،‌ ارزش سرمایه‌شان را به مرور زمان افزایش دهند. این نیاز به سخت‌کوشی دارد و شبیه مدلی است که در شرکت‌های متمرکز می‌بینیم. به اعتقاد من، تمام کوین‌های رمزنگاری شده برتر این حوزه طوری توزیع می‌شوند که سرمایه‌گذاران روی هم بیشتر از 5 درصد ارز را در اختیار داشته باشند. درباره دش هم همه سرمایه‌گذاران روی هم کمتر از 10 درصد عرضه فعلی (نه عرضه کل) را در اختیار دارند.

با گذشت زمان، محبوبیت و ارزش Dash به طور پیوسته رشد کرد. یک مدل خودسرمایه‌گذاری نیز به شبکه دش اضافه شد که افراد و سازمان‌های سهیم در شبکه را تشویق می‌کرد. از این سیستم مدیریت غی رمتمرکز با نام سازمان غیر متمرکز خودگردان یا DAO نیز یاد می‌شود.

قیمت دش از زمان رونمایی در سال 2014 تا سال 2016 کمتر از 10 دلار بود. از اوایل سال 2017 افزایش قیمت Dash آغاز شد و قیمت این رمز ارز در 27 دسامبر 2017 (6 دی 1396) به 1540 دلار هم رسید.

ارز دیجیتال دش

تیم پروژه دش را بشناسید

هسته سازمان غیر متمرکز خودگردان دش از 30 کارمند تمام‌وقت، 20 نیروی پاره‌وقت و داوطلبان بدون حقوق تشکیل می‌شود. حقوق این افراد از سیستم بودجه Dash پرداخت می‌شود که به شبکه اضافه شده تا نیاز به کمک‌های مالی یا جذب اسپانسر (که خطری برای ماهیت غیر متمرکز شبکه محسوب می‌شوند) را حذف کند.

دش اولین DAO است که از سیستم مدیریت و تأمین بودجه غیر متمرکز مقاوم در برابر حملات سیبیل استفاده می‌کند. حمله سیبیل (Sybil Attack) یک اصطلاح کامپیوتری برای موقعیتی است که در آن یک سیستم معتبر توسط هکری که برای نفوذ غیرمجاز تعدادی هویت جعلی در شبکه ایجاد کرده، مورد حمله قرار می‌گیرد.

شبکه دش برای مقابله با حملات سیبیل از مدیریت غیر متمرکز با بلاک چین (DGBB) یا سیستم خزانه‌داری (Treasury System) استفاده می‌کند. سیستم خزانه‌داری این امکان را به شبکه می‌دهد که درباره تصمیمات مربوط به تغییرات پیشنهادی شبکه و بودجه توسعه DAO به اجماع واقعی برسد.

ایده اصلی DASH متعلق به ایوان دافیلد بود اما او در حال حاضر مشاور استراتژی DAO دش است. مدیرعامل فعلی تیم اصلی دش، رایان تیلور (Ryan Taylor) است که انتقالش به دش داستان جالبی دارد. او برای پیوستن به تیم دش، از یک شغل پردرآمد در یک صندوق پوششی چندمیلیون دلاری در نیویورک استعفا داد.

تیم دش هم مثل بسیاری از پروژه‌های بلاک چین ترکیبی از افراد ناشناس و شناخته شده است. مهمترین تفاوت یک DAO با سازمان‌های سنتی این است که با اجماع شبکه حتی می‌توان اعضای بلندمرتبه سازمان را هم حذف کرد؛ فرایندی که به مراتب دموکراتیک‎‌تر از تصمیم‌گیری پشت درهای بسته است.

حالا دقیقا می‌دانید داستان ارز DASH از کجا و توسط چه کسی شروع شده است. پس بیایید عواملی را بررسی کنیم که دش را به جایگاه امروزش رسانده‌اند.

مهمترین ویژگی‌های ارز دیجیتال دش

ارز دش ویژگی‌های زیادی دارد که آن را رقیب ارزهای دیجیتالی مثل بیت کوین و لایت کوین کرده است. در این میان سه ویژگی اصلی وجود دارد که به کمک آنها می‌توان تراکنش‌ها را با سرعت و محرمانگی بیشتری اجرا کرد: مسترنودها، ارسال خصوصی و ارسال فوری. در ادامه این سه ویژگی را بیشتر بررسی می‌کنیم تا شناخت بهنری نسبت به شبکه DASH داشته باشید.

مسترنود (Masternode)

در شبکه بیت کوین، ماینرها یا استخراج‌کنندگانی هستند که تراکنش‌های اجرا شده روی بلاک چین را تأیید کرده و به ازایش پاداش دریافت می‌کنند. بلاک چین دش هم ماینر دارد اما سیستم آن به دو بخش تقسیم می‌شود: مسترنودها و ماینرها. در واقع بلاک چین دش برخلاف بیت کوین، از یک شبکه دولایه استفاده می‌کند. در شبکه یک لایه بیت کوین، تمام کارکردها توسط ماینرهای شبکه انجام می‌شود. ولی شبکه دش، یک لایه سیستم ماینینگ دارد که مثل بیت کوین اجرای تراکنش‌های عادی و ساخت بلوک‌های جدید را برعهده دارد، یک سیستم مسترنودها هم دارد که به عنوان لایه دوم شبکه عمل می‎‌کند.

مسترنودها کامپیوترهایی با مجوزهای به خصوص هستند که کارکردهای خاص شبکه دش مثل ارسال خصوصی، ارسال فوری، عملکردهای مدیریتی و سیستم خزانه‌داری را برعهده دارند. کاربرها برای تبدیل شدن به مسترنود باید حداقل 1000 واحد ارز دیجیتال دش به صورت سپرده داشته باشند.

مسترنودها برخلاف ماینرها، کارکردهای اثبات کار (Proof of Work) را اجرا نمی‌‎کنند اما مسئولیت کارکردهای حیاتی شبکه را برعهده دارند. این مسترنودها امنیت شبکه را ارتقا می‌دهند و سرعت تراکنش‎ها را به اندازه پرداخت نقدی بالا می‌برند. این نیازمند پول و کار بیشتر است و بنابراین شبکه هم به آنها پاداش می‌دهد. 45 درصد کل پاداش استخراج کوین DASH متعلق به Masternodeها است. این یعنی هر سکه دش استخراج شده به ترتیب زیر تقسیم می‌شود:

  • 45 درصد پاداش (0.45 رمز ارز DASH) برای ماینرها
  • 45 درصد پاداش (0.45 ارز دیجیتال DASH) برای مسترنودها
  • 10 درصد پاداش ( 0.10 رمز ارز DASH) برای تأمین بودجه ارتقای شبکه در آینده

هر مسترنود یک حق رأی در اجماعات مربوط به تصمیمات مربوط به نحوه استفاده از بودجه خزانه‌داری کسب می‌کند. معمولا این بودجه صرف تداوم فعالیت DAO می‌شود. اما سیستم به مسترنودها اجازه می‌دهد درباره تصمیمات بودجه‌ای مختلف هم رأی دهند؛ مثلاً وقتی برنامه‌نویسی بخواهد پروژه‌ای جانبی راه‌اندازی کند که مستقیماً به سود شبکه دش خواهد بود.

همانطور که در تصویر زیر می‌بینید سیستم منحصر به فرد مسترنودها، دو قابلیت مهم ارسال خصوصی و ارسال فوری را برای شبکه دش به ارمغان می‌آورد.

مهمترین ویژگی‌های ارز دش
مهمترین ویژگی‌های ارز دش

ارسال خصوصی (PrivateSend) ارز Dash

یکی از مشکلات بلاک چین Bitcoin عمومی بودن آن است. یعنی اگر یک تراکنش بیت کوین انجام دهید، هرکسی با دسترسی به اینترنت می‌تواند اطلاعات زیر را پیدا کند:

  • آدرس عمومی گیرنده و فرستنده هر تراکنش بیت کوین
  • میزان ارزش تراکنش
  • تراکنش‌های قبلی که روی آن واحد بیت کوین انجام شده است.

متوجه مشکل شدید؟ این تراکنش مثل تراکنش‌های ارز فیات نیست که فقط طرف‌های معامله در جریان جزئیاتش باشند. ارز دیجیتال دش با سرویسی به نام PrivateSend، محرمانگی را به تراکنش‌ها اضافه می‌کند. به لطف این ویژگی، تراکنش‌های رمز ارز Dash قابل ردیابی نیستند و هویت کاربران عمومی نمی‌‎شود. همانطور که قبلاً گفتیم تراکنش‎‌های خصوصی به کمک مسترنودها اجرا می‌شوند.

ارسال خصوصی یک فرایند کوین میکسینگ (Coin Mixing) مبتنی بر کوین جوین (CoinJoin) است. کوین جوین یک روش بی‌نام‌سازی است که برای تراکنش‌های بیت کوین طرحی شده بود. در نسخه فعلی PrivateSend، محرمانگی اینطور تضمین می‌شود که ورودی‌های متناظر از فرستنده‌های مختلف گردآوری شده و در یک تراکنش با چندین خروجی ترکیب می‌شوند. وجود فرستنده‌‎های مختلف باعث می‌شود تراکنش به طور قطعی قابل ردیابی نباشد.

به لطف قابلیت ارسال خصوصی، ارز دیجیتال دش به یک ارز قابل تعویض تبدیل شده است. قابل تعویض بودن به معنای هم‌ارزش بودن تمام کوین‌های یک ارز است. مثلاً همه ارزهای فیات (مثل یورو، دلار، ین) قابل تعویض هستند. این یعنی می‌توان هر اسکناس 10 دلاری را با هر اسکناس 10 دلاری دیگری عوض کرد. درست همانطور که ارزش هر یک اونس طلا با هر یک اونس طلای دیگر در سرتاسر جهان برابر است. اما بیت کوین این ویژگی را ندارد.

تراکنش‌های بیت کوین قابل ردیابی هستند. بنابراین ممکن است افراد از دریافت یک واحد بیت کوین که قبلاً در معاملات غیرقانونی استفاده شده، امتناع کنند. اما ارز دش غیرقابل ردیابی است و تاریخچه کوین‎‌های آن ناشناس باقی می‌ماند. بنابراین همه کوین‌های Dash دارای ارزش یکسان و قابل تعویض با یکدیگر هستند.

ارسال فوری (InstantSend) ارز Dash

تأیید تراکنش‌های بیت کوین به طور میانگین 10 دقیقه طول می‌کشد. این زمان نسبت به روش‌های رایج پرداخت بسیار کند محسوب می‌شود و همین باعث تردید درباره مقیاس‌پذیری و پذیرش عمومی Bitcoin شده است. شبکه دش این مشکل را با سرویسی به نام ارسال فوری یا InstantSend برطرف کرده است. با استفاده از این سرویس، تراکنش‌های DASH توسط شبکه مسترنود به صورت تقریباً آنی تأیید می‌شوند.

قابلیت ارسال فوری به عنوان محافظی در برابر دو بار خرج کردن یا Double Spending نیز عمل می‌کند. دو بار خرج کردن چیزی شبیه به این موقعیت است: شما 100 واحد DASH در کیف پول‌تان دارید و می‌خواهید همه 100 واحد را برای دوست‌تان بفرستید اما ابتدا آن را به یک کیف پول صرافی ارسال می‌کنید. مسترنودی که اجرای تراکنش را برعهده گرفته، متوجه می‌شود این 100 واحد به صورت همزمان دو جای مختلف خرج شده و تراکنش اول یا هر دو تراکنش را رد می‌کند.

قابلیت ارسال فوری نسبت به تراکنش‌های معمولی دش هزینه بیشتری دارد. این هزینه بیشتر و سرعت تقریباً آنی باعث شده از آن برای پرداخت‌های خاص استفاده شود. پرداخت‌ها یا تراکنش‌‎های با حجم پایین معمولاً به صورت عادی انجام می‌شوند. اما اگر پرداخت یا تراکنش ارزش بالایی داشته باشد (مثلا چند هزار دلار)، دو طرف ترجیح می‌دهند از سرویس ارسال فوری استفاده کنند. البته باید اشاره کنیم تراکنش‌های عادی رمز ارز دش هم فقط 2.5 دقیقه طول می‌کشد که نسبت به بیت کوین عالی به حساب می‌آید.

این سه ویژگی باعث شده‌اند ارز دیجیتال Dash برتری‌های قابل توجهی نسبت به سایر رمز ارزها از جمله بیت کوین و لایت کوین داشته باشند. اما یک ویژگی دیگر هم وجود دارد که این تمایز را بیشتر می‌‎کند.

پروتکل خودگردانی (Self-Governing) و خودسرمایه‌گذاری (Self-Funding)

وقتی یک بلوک در شبکه بیت کوین استخراج می‌شود، 100 درصد پاداش به ماینر تعلق می‌‌گیرد. اما در شبکه دش، 10 درصد پاداش‌های ماینینگ به خود شبکه بازمی‌گردد. این میزان معمولاً به بودجه‌ای اضافه می‌شود که صرف تأمین مالی رشد و توسعه ارز دش خواهد شد؛ به این معنی که رمز ارز DASH می‌تواند بودجه رشد و پذیرش عمومی خودش را تأمین کند. همانطور که قبلاً گفتیم، تصمیم‌گیری درباره استفاده از بودجه هم در یک فرایند دموکراتیک و با رأی‌گیری در شبکه دش درباره طرح‌های پیشنهادی جامعه دش انجام می‌شود.

همه اعضای جامعه Dashi فرصت اظهار نظر و مشارکت در توسعه ارز دیجیتال دش را دارند. همین باعث شده پیشنهادات زیادی برای پیشرفت ارز دش در زمینه فناوری و مدل تجاری ارائه شود. این ویژگی اهمیت زیادی دارد چون بلاک چین فناوری مدرنی است که قبل از پذیرش عمومی، نیاز به پیشرفت مداوم دارد. ارز دیجیتال DASH با برخورداری از این ویژگی توانسته در مدت کوتاهی به یکی از برترین رمز ارزها تبدیل شود.

رمز ارز Dash

استخراج ارز دیجیتال دش چطور انجام می‌شود؟

ارز DASH به عنوان فورک لایت کوین (که خودش فورک بیت کوین بود)، ایجاد شد. اگرچه هرکدام از این ارزهای دیجیتال کاربردهای خودشان را دارند اما همگی برمبنای اصول یکسان طراحی شده‌اند. بلاک چین یک دفتر معاملات غیر متمرکز است که با ساز و کار اجماع، مدیریت می‌شود. ساز و کار مورد استفاده دش، لایت کوین و بیت کوین هم سیستم اثبات کار (Proof of Work) است.

ماینینگ اثبات کار یعنی ماینرها با استفاده از سخت‌افزارهای تخصصی مسائل ارائه شده توسط یک الگوریتم را حل می‌کنند تا بتوانند تراکنش‌های روی شبکه را تأیید کنند. با تأیید این تراکنش‌ها در نهایت موفق به پر کردن یک بلاک می‌شوند. وقتی یک بلاک کامل شود، ماینری که آن را تکمیل کرده مقدار مشخصی از ارز بومی شبکه را به عنوان پاداش دریافت می‌‎کند. در شبکه دش، این ارز بومی همان Dash است.

با رشد شبکه، فرایند ماینینگ هم باید دشوارتر شود تا شبکه نتواند تراکنش‌های خودش را پردازش کند. ارز دش را می‎‌توان با واحدهای پردازنده مرکزی (CPU) یا واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) استخراج کرد اما این روش‌ها دیگر مقرون به‌صرفه نیستند. در حال حاضر از سخت‌افزارهای تخصصی با نام مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ASIC) برای حل بهینه مسائل اثبات کار شبکه دش استفاده می‎‌شود.

خرید و فروش رمز ارز Dash چطور انجام می‌شود؟

قبل از اینکه روش‌ خرید و فروش ارز دیجیتال دش را توضیح دهیم، بهتر است درباره فرایند تراکنش ارز دیجیتال صحبت کنیم. تصور کنید یک واحد دش دارید و آن را در کیف پول‌تان ذخیره کرده‌اید. برای شروع تراکنش باید دو چیز را درباره کیف پول خودتان بدانید:

  • آدرس عمومی (Public Address): این آدرس چیزی شبیه شماره حساب شماست. این آدرس از ترکیب اعداد و حروف ایجاد می‌شود و برای دریافت رمز ارز باید آن را در اختیار فرستنده قرار دهید.
  • کلید خصوصی (Private Key): این کلید چیزی شبیه به رمز کارت بانکی است که آن را در اختیار کسی نمی‌گذارید. این کلید هم ترکیبی تصادفی از کاراکترهاست که برای دسترسی به والت دش و انجام تراکنش به آن نیاز خواهید داشت.

حالا اگر بخواهید یک واحد دش خودتان را برای کسی بفرستید، مراحل زیر برای اجرای تراکنش طی می‌شود:

  1. با کلید خصوصی وارد کیف پول خودتان می‌شوید و یک واحد DASH را به آدرس عمومی فرد موردنظر می‎‌فرستید.
  2. ماینرهای دش تراکنش شما را به یک بلوک اضافه می‌کنند. همزمان با تراکنش شما هم گروهی از تراکنش‎‌های دش در حال اجرا هستند.
  3. اگر سرویس ارسال فوری (InstantSend) را انتخاب کنید، تراکنش بلافاصله تأیید می‌شود. در غیر این صورت، تأیید توسط یک ماینر عادی بین 2 تا 3 دقیقه طول می‌کشد.
  4. بعد از تأیید تراکنش، سیستم به سایر ماینرهای شبکه اطلاع می‌دهد. آنها هم نتایج ماینری که تراکنش را تأیید کرده، بررسی می‌کنند تا از معتبر بودن تراکنش مطمئن شوند.
  5. سپس یک واحد دش از کیف پول شما به کیف پول گیرنده منتقل می‌شود.

این فرایند کلی اجرای تراکنش‌ها در شبکه دش است. اما اگر قصد خرید و فروش رمز ارز دش را دارید، باید جزییات را هم بدانید. خرید و فروش ارزهای دیجیتال از طریق صرافی‌ها انجام می‌شود. Dash یکی از رمز ارزهای محبوب است و بسیاری از صرافی‌ها از جمله بایننس (Binance)، بیت فینکس‌ (Bitfinex) و کراکن (Kraken) از آن پشتیبانی می‌کنند.

خرید و فروش ارزهای دیجیتال در صرافی‌ها معمولاً از طریق جفت‌های ارزی انجام می‌شود. رمز ارز دش معمولاً با بیت کوین (DASH/BTC) جفت می‌‎شود اما برخی صرافی‌ها امکان معامله مستقیم دش با ارزهای فیات مثل دلار و یورو را نیز ارائه می‌کنند.

البته باید بدانید اکثر صرافی‌های خارجی از جمله مواردی که به آنها اشاره شد، کاربران ایرانی را تحریم کرده‌اند. بنابراین اگر قصد استفاده از خدمات‌شان را دارید، باید از ابزارهای تغییر آی‌پی استفاده کنید. می‌توانید از صرافی‌های داخلی هم استفاده کنید که امکان خرید ریالی ارزهای دیجیتال از جمله Dash را ارائه می‌کنند و برای کاربران ایرانی امنیت بالاتری دارند. در این راستا، صرافی اکسچینو مفتخر است تا پذیرای کاربران ایرانی جهت خرید و فروش طیف وسیعی از رمز ارزها باشد.

کیف پول های ارز دش

بعد از خرید ارز دش، باید آن را در کیف پول خودتان ذخیره کنید. بهتر است رمز ارزهایتان را در حساب صرافی ذخیره نکنید چون خطر حملات امنیتی و از دست رفتن سرمایه را به شدت افزایش می‌دهد. کیف پول‌های کریپتوکارنسی انواع مختلفی دارند که در این قسمت آنها را معرفی خواهیم کرد.

امن‌ترین روش نگهداری ارزهای دیجیتال، کیف پول سخت‎‌افزاری است. ترزور (Trezor)، لجر نانو اس (Ledger Nano S) و کیپ کی (KeepKey) از محبوب‌ترین کیف پول‌های سخت‎‌افزاری هستند که همگی از دش پشتیبانی می‌کنند.

یکی دیگر از راه‌های امن نگهداری ارز دش، کیف پول‌های دسکتاپ است. کیف‌ پول‌های دسکتاپ زیادی از Dash پشتیبانی می‌کنند اما بهترین گزینه برای ذخیره‎‌سازی دش، کیف پول Dash Core است. این کیف پول قابلیت دسترسی به ویژگی‌های InstantSend و PrivateSend را هم دارد.

کیف پول‌های موبایلی هم یکی دیگر از روش‌‎های ذخیره‌سازی کریپتوکارنسی از جمله دش است. کیف پول موبایلی Jaxx یکی از محبوب‌ترین کیف پول‌های موبایلی است که از رمز ارز Dash پشتیبانی می‌کند. کوینومی و تراست والت سایر کیف پول‌های موبایلی معتبر جهت نگهداری ارز دش هستند.

آینده ارز دیجیتال Dash

ارز دش در سال 2017 عملکرد بسیار خوبی داشت. اگر در ابتدای سال 2017 فقط 10 دلار روی دش سرمایه‎‌گذاری می‌کردید، سرمایه‌تان تا دسامبر به 1,500 دلار می‎‌رسید. این یعنی 14,900 درصد رشد در یکسال که حتی در بازار کریپتوکارنسی هم حیرت‌انگیز است.

ارز دیجیتال دش یکی از ارزهای محبوب حتی بین کارشناسان بوده است. راجر ور (Roger Ver) که از او با نام مسیح کریپتوکارنسی هم یاد می‌شود، حمایتش از دش را اینطور نشان داد:

نظر راجر ور، تحلیلگر معروف درباره دش
نظر راجر ور، تحلیلگر معروف درباره ارز دش

دیروز اولین پرداخت با دش خودم را انجام دادم. 100 هزار دلار را با کارمزد 0.3 سنت جابجا کردم و تراکنشم در بلوک بعدی تأیید شد. بیت کوین هم قبلاً به همین خوبی کار می‌کرد.

یکی از دلایل محبوبیت ارز DASH این است که دو مشکل اصلی بیت کوین یعنی عدم محرمانگی و کندی تراکنش را برطرف می‌کند. همین می‌تواند موفقیت آینده Dash را تضمین کند. اما اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم باید همه موارد زیر را در نظر داشته باشیم. هرکدام از اینها تأثیر مهمی روی موفقیت ارز دش دارند و نشان می‌دهند چرا دش یک ارز دیجیتال قوی و قابل سرمایه‌گذاری است.

  • همانطور که بارها گفتیم، بهبود سرعت و محرمانگی دش یک برتری مهم نسبت به بیت کوین محسوب می‌شود.
  • برای سرمایه‌گذاران مهم است که یک پروژه به طور مداوم فناوری ارز دیجیتال خودش را ارتقا دهد. خوشبختانه ارز Dash یک سیستم خودگردان و خودسرمایه‌گذار است؛ یعنی فناوری سیستم هرروز پیشرفت کرده و پایگاه کاربری آن رشد می‎‌کند که هردوی اینها برای آینده دش بسیار مهم هستند.
  • براساس اعلام پایگاه bitinfocharts، میانگین کارمزد تراکنش DASH بین 0.2 تا 0.3 دلار است. در حالیکه این کارمزد برای بیت کوین در محدوده 2 تا 5 دلار قرار دارد. پس تراکنش با دش بسیار ارزانتر از Bitcoin است.

این ویژگی‌ها برخی از پتانسیل‌های مثبت Dash هستند که می‌توانند باعث رشدش شوند. با این وجود برای بررسی آینده دش باید موانع احتمالی رشد این ارز دیجیتال را هم بشناسیم.

  • منتقدان ارز دش می‎گویند این رمز ارز آنقدرها هم غیر متمرکز نیست چون بسیاری از کارکردهای مهم برعهده مسترنودها است. اگر کسی بخش قابل توجهی از مسترنودها را در کنترل خودش داشته باشد، به صورت بالقوه می‎تواند شبکه دش را هم کنترل کند. اگرچه تحقق چنین شرایطی دشوار است اما غیرممکن نیست.
  • دش در رقابت تنگانگی با سایر کوین‌های محرمانه مثل مونرو (Monero) و زی‌کش (ZCash) قرار دارد. گفته می‌شود محرمانگی مونرو بیشتر از دش است. پس اگر قصد سرمایه‌گذاری روی دش را دارید، باید رقابت آن با سایر کریپتوهای محرمانه را زیر نظر داشته باشید.
  • ارز دیجیتال DASH به خاطر ماهیت محرمانه‌اش بیشتر در معرض قوانین نظارتی قرار دارد. تریدرهای غیرقانونی به خاطر ویژگی ناشناس بودن، دش را برای پرداخت انتخاب می‌کنند. بنابراین ممکن است قانون‌گذاران سخت‎گیری بیشتری درباره معاملات دش داشته باشند.

اینها برخی از چالش‌هایی هستند که رمز ارز دش با آنها مواجه است و می‌توانند در آینده این ارز رمزنگاری شده هم مؤثر باشند.

آیا ارز DASH امن است؟

ارز دش مثل سایر ارزهای دیجیتال روشی امن برای معامله ارائه می‌دهد که به واسط شخص ثالث نیاز ندارد. برای مثال در پرداخت‌هایی که با کارت بانکی انجام می‌دهید، بانک وظیفه دارد با حفظ امنیت، تکمیل تراکنش را تأیید کند. همچنین اطلاعات تمام تراکنش‌ها را برای مراجعات آتی ثبت می‌کند. متأسفانه اگر امنیت بانک یا هر واسط دیگری آسیب ببیند، تمام کاربرها در معرض خطر قرار می‌گیرند. این واقعه قبلاً هم رخ داده و هکرهای زیادی با حمله به بانک‌ها و مؤسسات مالی توانسته‌اند خساراتی را به صاحبان حساب‌ها وارد کنند.

ارز دیجیتال دش که برمبنای فناوری بلاک چین طراحی شده، با غیر متمرکز کردن این فرایند یک جایگزین امن را پیشنهاد می‌کند. تراکنش‌‎های دش به جای نهادهای متمرکز توسط هزاران سرور از سرتاسر جهان تأیید می‎‌شوند.

بنابراین دش ایمن است؛ مگر زمانی که یک باگ یا اشکال در فناوری آن مشاهده شود. درست مثل رویداد استخراج فوری که در روزهای اول عرضه DASH و در اثر یک باگ رخ داد. از آن زمان تاکنون دش با هیچ مشکل امنیتی دیگری مواجه نشده اما آن رویداد همچنان تردیدهایی را در ذهن سرمایه‌گذاران ایجاد می‌کند. با این وجود بسیاری از متخصصان معتقدند دش به اندازه سایر ارزهای دیجیتال مهم ایمن است.

استفاده غیرقانونی از ارز دیجیتال دش

تراکنش‌های رمز ارز دش ناشناس و غیرقابل ردیابی هستند و این آن را به کوین ایده‌آل تریدرهای غیرقانونی تبدیل کرده است. بسیاری از سایت‌های بازار دارک نت مثل Alphabey، شروع به پذیرش کوین‌هایی کرده‌‎اند که ناشناسی کاربران‌شان را حفظ می‌کنند.

ضمناً اگر دولت نداند هر تراکنش متعلق به چه کسانی است، فرار مالیاتی نیز تسهیل می‌‎شود. ارزهای محرمانه مثل دش، این امکان را به شما می‌دهند که درآمدتان از سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال را اعلام نکنید و ردیابی آن نیز برای دولت بسیار دشوار خواهد بود. از همین رو، ارز دیجیتال Dash موفق شده نظر کاربرانی که دنبال فرار مالیاتی یا سایر فعالیت‌های غیرقانونی هستند را جلب کند.

وقتی بیت کوین تازه محبوب شده بود، بسیاری از افراد تراکنش‎‌هایش را محرمانه و ناشناس قلمداد می‌کردند. با گذشت زمان مشخص شد بیت کوین به هیچ وجه یک کوین محرمانه نیست. بنابراین، اکنون توجه کاربران به کوین‌های محرمانه مثل دش و مونرو جلب شده است.

شکی نیست که امکان سوءاستفاده از دش وجود دارد اما مجرمان فقط درصد کوچکی از کل کاربران این رمز ارز را تشکیل می‌دهند. توضیحات این راهنما نشان می‌دهد ارز Dash نه فقط به خاطر امکان استفاده غیرقانونی بلکه به خاطر مزایای زیاد نسبت به ارزهای فیات یا سایر ارزهای دیجیتال محبوب شده است.

سخن آخر

اگر سرعت و محرمانگی برایتان مهم است، ارز دش یکی از بهترین انتخاب‌ها در دنیای کریپتوکارنسی است. همین ویژگی‌ها باعث شده برخی از سرمایه‌گذاران، رمز ارز Dash را به برترین ارزهای دیجیتال مثل بیت کوین نیز ترجیح دهند. فناوری منحصر به فرد و قوی رمز ارز دش مزایای زیادی برایش به همراه داشته اما نباید از معایب آن (از جمله استفاده غیرقانونی) چشم پوشی کرد. بنابراین اگر قصد سرمایه‌گذاری روی دش را دارید، باید مزایا و معایب را در کنار هم بسنجید.

منبع: BitDegree، unhashed


برچسب ها: دش

ثبت نظر
نظرات کاربران (0 نظر)